Data publikacji: 26 lutego 2020

Powrót do przyszłości z elektrycznym Volkswagenem

Volkswagen Samochody Dostawcze na wystawie Techno Classica zaprezentował pioniera elektromobilności. Wbrew pozorom wolfsburska marka produkowała zeroemisyjne samochody już w latach 70-tych.

42 lata od opuszczenia fabryki bardzo rzadki model Volkswagen Elektro-Transporter zasilił kolekcję historycznych pojazdów marki Volkswagen Samochody Dostawcze. Tego konkretnego, elektrycznego T2 zarejestrowano w roku 1978 dla berlińskiego miejskiego przedsiębiorstwa transportu publicznego. Volkswagen Elektro-Transporter powstawał w latach ’70 XX w. w ramach próbnego projektu mobilności elektrycznej. Był to prekursor przyszłego modelu ID.BUZZ – w pełni sprawna, elektryczna furgonetka Volkswagena, bazująca na modelu T2. Dziś pojazd jest częścią kolekcji samochodów historycznych marki Volkswagen Samochody Dostawcze. Ten Bulli to coś więcej niż samochód zabytkowy – to jeden z niewielu zachowanych na całym świecie historycznych pojazdów zeroemisyjnych.

To już 50 lat odkąd w siedzibie Volkswagena w Wolfsburgu położono dość kruche wtedy podstawy do rozwoju mobilności elektrycznej. Dokładnie w roku 1970, konstruktorzy Bulli’ego i Garbusa utworzyli dział rozwoju, który opracował pierwszego w historii elektrycznego Volkswagena. Już wtedy celem koncernu było wykorzystanie alternatywnych źródeł energii, tak by stać się mniej zależnym od paliw kopalnych i jednocześnie bardziej ekologicznym. Na targach w Hanowerze w 1972 roku firma pokazała pierwszy prototyp: pick-up z odkrytą skrzynią ładunkową. Niedługo potem rozpoczęła się produkcja krótkiej serii elektrycznych furgonetek. Volkswagen T2 Elektro-Transporter oferowany był nie tylko jako pick-up, ale również jako minibus i furgonetka. Ładowność tego ultranowoczesnego wówczas pojazdu wynosiła 800 kg i to pomimo dużej, jak na współczesne standardy wagi akumulatora – 850 kg!

Jednym z odbiorców samochodów z tej próbnej serii był Berlin. Władze miejskie na przestrzeni kilku lat zakupiły siedem elektrycznych furgonetek, a jedną z nich był elektryczny T2 wyprodukowany w 1977 roku i zarejestrowany 14 kwietnia 1978 roku dla berlińskiego zakładu prac odwadniających. Na furgonetce pojawiło się hasło: „Wir fahren mit Strom – umweltfreundlich“, czyli „Jeździmy na prąd i jesteśmy przyjaźni środowisku”. Berlin potraktował to bardzo poważnie: w dzielnicy Tiergarten utworzono stację wymiany baterii, gdzie w ciągu pięciu minut można było wymienić pustą jednostkę baterii na w pełni naładowaną. Było to możliwe dzięki temu, że akumulator został umieszczony pod podłogą przedziału ładunkowego i można było go po prostu wypchnąć. Technologię ładowania i przekładania akumulatorów, Volkswagen opracował we współpracy z koncernami Rheinisch-Westfälischen Elektrizitätswerken (RWE) i ówczesnym Gesellschaft für Elektro-Straßenfahrzeuge (GES).

Alternatywnie, trakcyjny akumulator ołowiowy marki Varta można było również ładować za pomocą gniazda umieszczonego z tyłu auta. Ten samochód przyszłości już ponad cztery dekady temu wyposażony był w system gromadzenia energii, za pomocą którego po wciśnięciu hamulców odzyskiwano energię kinetyczną. Pojemność akumulatora wynosiła 21,6 kWh – dość by elektryczny Volkswagen mógł pokonać ok. 85 kilometrów. Za napęd odpowiadał zewnętrznie wzbudzany silnik bocznikowy prądu stałego marki Bosch (później Siemensa), osiągający stałą moc 16 kW (22 KM), a na krótko nawet 32 kW (44 KM). Maksymalny moment obrotowy wynosił 160 Nm.

Auto ważące 2170 kg rozpędzało się do 75 km/h. Z dzisiejszej perspektywy to nie są imponujące osiągi, ale fakt jest taki, że prace nad tym modelem zapoczątkowały proces rozwojowy, który pozwolił śmiało patrzeć w przyszłość pod znakiem elektromobilności.